زيادتر وسيع باشد زيادتر بخار مىشود تا هوا را از خود اشباع نمايد « 1 » و چون تا 70 سانتيمتر در آب « فرمانها » فعاليت شديد دارند ، حد عمق آب كر در شرع به همين اندازه تعيين گرديده است . در حقيقت كر ، مقدار آبى است كه نجاست نمىتواند در حالت عادى آن را اشباع كند « 2 » و ظاهراً در نظر قانون‌گذار اسلام همين ابعاد سه وجب ( 70 سانتيمتر آب ) به واسطه اكسيژن فراوان و فرمانهاى زياد مجهز و آماده براى دفاع از آثار نجاست براى اين منظور كافى است . و اگر زمانى كه نجاست زياد شد ( مثل موقع تغيير اوصاف آب ) مقاومت فرمانها شكسته و آب ، آلوده و نجس مىباشد . اگر يك ليتر آب در ظرفى باشد و چيز كثيفى به آن برخورد نمايد ( اگر چه تغيير محسوسى پيدا نكند ) موجب تنفر طبع انسان مىگردد . چنانچه همان شيئى كثيف به آب زيادى مانند : آب حوض بزرگ ، برخورد نمايد غالباً موجب تنفر طبع نمىشود و ملاك آن مربوط به نظر عرف است . در اينجا سوالى مطرح است كه چرا برخورد شيئ نجس به مقدار 384 كيلو گرم آب را نجس نمىكند ، بلكه آن شيئى نجس نيز پاك مىشود ( مشروط به اينكه عين نجس در آن نباشد ) و چنانچه مقدار آب 383 كيلوگرم باشد آب نجس مىشود و آن شيئ نجس هم به حال اوليه خود باقى است ؟ البته روى موازين علمى و مقررات طبيعى نمىتوان پاسخ اين پرسش را بدهيم جز آن كه گفته شود : چون از طرف قانون‌گذار اسلام حد فاصل

--> ( 1 ) . هواى مجاور آبهاى زياد و جنگل هاى طبيعى نيز از بخار آب به حد اشباع مىرسد در آن موقع تبخير آب متوقف مىشود . در هواى معتدل در شبانه روز در هر متر مربع از سطح آبها يك كيلوگرم تبديل به بخار مىشود و در هر متر مكعب هوا چنانچه 48 گرم بخار آب موجود شده اشباع مىشود . ( تفسير طنطاوى ) ( 2 ) . از ملاحظه قوانين آبهاى شهرهاى اروپا و آمريكا و تصفيه آبهاى آلوده كه روى قوانين علمى مقرر شده قدرى ما را به اين حقيقت ( مقدار كر و اثر آن ) نزديك مىكند و بيشتر عمق آب مورد توجه واقع است .